Dichtregels op vuilniswagens: een wonderlijke combinatie die Rotterdam al sinds 1988 verrast. Dit jaar zijn ze uitgeroepen tot Nederlands Immaterieel Erfgoed. De erkenning is ook een eerbetoon aan de mensen die de stad schoonmaken.
Het idee kwam van Hans Abelman, met steun van Poetry-directeur Martin Mooij en Roteb-directeur Huub Kros. Zo kon poëzie van het jaarlijkse Poetry International Festival ook na afloop in de stad blijven leven. Sindsdien reizen dichtregels van lokale, nationale en internationale dichters door Rotterdam.
Poetry International selecteert de regels zodra de stadsreiniging nieuwe vuilniswagens of veegmachines krijgt. Dit jaar verscheen voor het eerst ook een dichtregel in Nederlandse Gebarentaal.
Ook over de grens
In 2016 nam Frankfurt het idee over met Müll & Poesie. Jules Deelder schreef in 1988 de regel waaraan het project zijn naam ontleent: “Het gedicht is een bericht.” Die regel keert nog altijd jaarlijks terug op een vuilniswagen. Poetry-directeur Diana Chin-A-Fat noemt het project een stille, vaste aanwezigheid van poëzie in de stad. Wethouder Joan Nunnely ziet de kracht in een zin die je zomaar op straat tegenkomt en de rest van de dag bijblijft. Ook reinigingsmedewerkers dragen de traditie uit. Chauffeur en dichter Paul Keijzer: “Als je dan een beetje poëzie leest, kom je tot rust.”
De erkenning als immaterieel erfgoed betekent dat de dichtregels ook de komende jaren door Rotterdam blijven rijden.
Rotterdammer Jaap Kes zegt dat de status van een dichter voor hem pas echt vaststaat als diens werk op een vuilniswagen verschijnt. Twee regels van dichter Derek Otte:
Van stenen gaat een stad de hoogte in,
de mensen geven diepte
Derek Otte — Poetry International